29 en 30

29. WII Sport is fun

fun voor de buik

Op de WI SPORT allemaal leuke buik-spelletjes

Bewegen is belangrijk, ook als je lief bent voor je buik. Maar de WII SPORT maakt het wel erg grappig en leuk. Volgens mij combineren zij bewegen en het aanmaken van serotonine. Dat spul maak je aan als je ergens plezier in hebt en speelt ook een belangrijke rol in het goed functioneren van je darmen. De signaalsubstantie serotonine, welke zich voor meer dan 90% in de darm bevindt en verder met name in de hersenen, speelt een zeer belangrijke rol bij de regulatie van de signaaloverdracht tussen darmen en hersenen. Happy thoughts is happy intestines! Ik denk alleen wel dat alleen maar bewegen met de WII SPORT te weinig is om welke verandering in je lijf dan ook te bewerkstelligen. Maar het blijft wel erg leuk om gek te doen op je balansbord (niet springen)

 

 

 

30. Acceptatie

Na een nare wortelkanaalbehandeling met een ontsteking in de kaak heb ik anti-biotica voorgeschreven gekregen. De bijwerkingen zijn allemaal buikgericht. Anti-biotica is niet lief voor mijn buik. Eerst word ik misselijk en daarna moet ik steeds vaker naar het toilet. Mijn buik geeft, na een maand goed leren luisteren, goed aan wanneer ik moet, ik neem de tijd (droedelen!) en ik maak bewust contact en zend liefde naar de geïrriteerde darmen. Het verlicht de pijn net zo veel als paracetamol… die ik dus al niet meer slik. Vandaag is mijn laatste dag van de anti-bioticakuur. Ik hoop dat mijn darmen zich daarna goed herstellen. Op dit moment is het gewoon even accepteren hoe mijn buik is; opgeblazen, onrustig, borrelend, dunne ontlasting en zeer actief. Maar dat is soms best lastig! Daarom helemaal onderaan, acceptatie van hoe je buik is. Ik heb een ronde buik, met een rare vorm navel, twee moedervlekjes en als ik niet te veel suiker en zuivel, of anti-biotica neem, werken mijn darmen prima! Gelukkig maar..

 

 

Fijne Paasdagen

Meditatie

Ga lekker liggen Op een matje of matras. Wiebel met je lijf, tot je echt helemaal lekker ligt. Voel hoe je hakken de matras raken. Je voeten vallen ligt naar buiten. Merk op hoe je benen liggen, hoe ze gedragen worden door de matras. Je heupen drukken wat in de matras. Voel ook dat. Je rug wordt gedragen door de matras,  evenals je schouders. Je hoofd rust misschien wel op een kussen. Voel de stof en de vering. Wees je bewust van dat waar jij op ligt.

Stel je voor dat je bij je hart een lichtbol hebt. Een bol vol licht en liefde. Merk dat die bol vol liefde groter en kleiner kan worden. Maak de bol zo groot dat je hele lijf erin past… Omring jezelf met liefde.

Nu mag de bol weer kleiner worden. Langzaam zakt de steeds kleiner wordende bal liefde richting je buik. Voel de liefde en het licht bij je buik. Ga met je aandacht die bol van licht en liefde binnen. Je ontdekt een heel klein wezentje die in de bol woont. Groet het wezentje. Het wezentje heeft je iets te vertellen. Luister goed. Het is iets dat het buikwezentje altijd al heeft willen zeggen.

Bedank het wezentje en neem afscheid. Laat de bol van licht en liefde weer zo groot worden als jijzelf. Weet dat je altijd liefde en licht bij je hebt. Je kunt je er mee omringen, wanneer jij dat nodig hebt.

Rek jezelf uit, wiebel met je tenen, wapper met je handen en open langzaam je ogen. Je bent weer in het hier en nu.

Luisteren naar de verzadigde buik

Door gulzige mee-eters en goed gevulde borden eten we meer. Roel Hermans van het Behavioural Science Institute van de Radboud Universiteit Nijmegen heeft het onderzocht. “Mensen denken dat ze eten omdat ze hongerig zijn en stoppen omdat ze verzadigd zijn, maar dat is niet zo. We luisteren minder naar onze buik dan naar onze ogen”.

In een in het laboratorium nagebouwd eetcafé bood de Nijmeegse gedragswetenschapper vrouwen een warme maaltijd met kleine of juist gemiddelde porties. Tafelgenoot was een actrice met de opdracht haar bord leeg te eten, nog eens extra op te scheppen of juist de helft te laten liggen.

De vrouwen met grotere porties, aten 35 procent meer dan de dames die een kleine portie kregen. Nam de tafelgenoot een extra portie dan at ruim 20 procent van de vrouwen meer.

Bron: De Gelderlander

Dus ik ben vanaf vandaag aan de kleinere porties. Of ben ik dan te laat?

Buikchakra

buikje klei (c) KunstPlezier

Niet alleen tijdens de Friese wandeling was ik bezig met klei en mijn buik, maar ook daarna zoals je ziet. Maar ik heb meer gedaan de afgelopen dagen…

Als je 30 dagen lief bent voor je buik, ga je ook op zoek naar wat er geschreven staat over de buik. Er is zoveel meer te vinden dan alleen zwangere buiken. Zo vond ik een mooi stukje over de buikchakra:

De buikchakra is de tweede chakra.

Bij een goede balans sta je open voor intimiteit en passie en ben je goed in staat om te weten wat je wilt, zonder over emotioneel te worden.

kleur: oranje
Emotie:schuldgevoel
plaats: 3 a 4 vingerbreedtes onder de navel in onderbuik en onderrug.
Werkwoorden: Ik voel
Kruid/geur: gardenia
Lichaamsdelen: baarmoeder, geslachtsdelen, nieren, blaas
astro: Kreeft
Edelstenen: koraal, agaat,citrien, tijgeroog, barnsteen en topaas
Element: water
Bach bloesem: Rock water, Vervain, Vine, Beech, Chicory
voedsel: Vloeistoffen
planeten: Maan
klank : oo

Nu ik deze en meer gegevens heb, heb ik zin om een buikmandela te maken.

Buikademen en luisteren

Ik ben gaan oefenen op een buikademhaling. Dit kan overal en altijd. In de auto, in de trein of bus, achter je bureau en in vergadering. Ik deed het op dinsdagavond en daarna probeerde ik het ook tijdens het douchen, tv-kijken en nu zelfs tijdens het typen van deze blog. Een buikademhaling is in theorie heel simpel, maar vergt veel oefening. Zo zorg je voor een goede buikademhaling: Begin met uitademen en duw hierbij je navel richting wervelkolom. Als de longen leeg zijn doe je een paar tellen niets en vervolgens ontspan je de buik en adem je weer in. Dan adem je weer uit waarbij je de navel naar je wervelkolom duwt. Wat een geadem.

Tijdens de lessen van de Kleine Tiki te Breda worden gevoelens op een creatieve manier geuit. Mijn gevoel komt vaak vanuit mijn buik. Mijn buik vertelt me hoe ik me voel, wat er van binnen gaande is en wat ik op dat moment nodig heb. Deze woensdag werd ik opnieuw bewust gemaakt van hoe ik moet luisteren naar mijn buik. Pijnlijk, maar eigenlijk ook een hele opluchting. Zo hoeft mijn buik niet zo te ‘schreeuwen’ en ben ik lief voor mijn buik.